Kenan KOÇAK



Makale / Yorum 04 Eylül 2014 12:26

Üç Ayaklı Şampiyon Kısrak “Personal Ensign”


1971 ve 1980 yılları arasındaki dönem Amerikan yarışçılığı açısından oldukça önemli bir yere sahiptir. Çünkü bu dönemde; Secretariat, Forego, Ruffian, Seattle Slew, Affirmed ve Spectacular Bid gibi çok büyük şampiyonlar sahaya gelmiştir.

Bu on yılın sonu Spectacular Bid ile kapanmış 1980 yılı ve sonrası açısından insanlarında beklentileri yükselmişti. 20. yüzyılın sondan bir önceki on yılının son yarısında sahneye bir kısrak çıkarak o döneme damgasını vurmayı başarmıştı.
O kısrağın adı Personel Ensign’di. Bu yazımızda sizlere yaşadığı olumsuzluklara rağmen yenilgisiz bir şekilde tam 13 yarışı kazanarak, üç yıllık yarış kariyerini noktalayan gerçek bir şampiyonu anlatacağız.

Personal Ensign 27 Nisan 1984’de Kentucky Lexington’daki Claiborne Farm’da dünyaya gelmişti. Personal Ensign’in babası Private Account annesi ise Grecian Banner ‘dı. Sürekli jokeyi Randy Romero olan kısrağın sahibi ve yetiştiricisi Ogden Phipps’ti.

Bir önceki yıl 1983’te Personal Ensign’in tam kardeşi Personal Flag dünyaya gelmiş, Personal Ensign’in kariyerinin başlayacağı ilk koşunun tarihi olan 28 Eylül 1986’ya kadar 9 kez start almış 3 kez kazanmıştı. Bu 9 startının içinde; dönemin en önemli sayılabilecek koşularında G1-Belmont Stakes’te dördüncü, G1-Dwyer Stakes’te üçüncü, G1-Haskell Invitational Handicap’ta ikinci, G1- Travers Stakes ve G1- Woodward Stakes’te üçüncülükler elde etmişti.

Hal böyleyken, abisinin bu performansı göz önüne alındığında Personal Ensign’de ne yapacağı herkes tarafından merakla beklenmekteydi.

Daha önce söylediğimiz gibi 28 Eylül 1986’da ilk yarışına çıkan Personal Ensign; 1400 metrelik maiden mücadeleyi, 2,5 boy tereddütlü çıkış yapmasına rağmen, 1:22.80’lik derecesiyle, kendisine en yakın rakibinin 13 boy önünde kazanmayı başarmıştı.
Evet abisi Personal Flag’den daha iyi bir tay olacaktı Personal Ensign, bunun işaretini ilk yarışında ortaya koyduğu performansla herkese göstermişti.
2 yaşlı döneminin ve kariyerinin ikinci startında G1 - Frizette Stakes’e giren Personal Ensign, 1600 metrelik koşuyu 1:36.40’lık derecesiyle kazanmıştı.
Ardından o yıl (1986) üçüncüsü koşulacak Breeders’ Cup yarışlarından G1-Breeders' Cup Juvenile Fillies’e hazırlanan tay talihsiz bir şekilde sakatlanmış ve sol arka ayağı 2 yerinden kırılmıştı.

Yapılan müdahale ile, Personal Ensign’in kırık olan bacağına 5 tane vida takılmıştı. Tüm bu operasyonlardan sonra kariyerinin bittiğine kesin gözüyle bakılan kısrak, 1 yıl gibi bir ara ve tedavi sürecinden sonra, 1987 yılında girdiği iki Allowance yarışı da kazanma başarısı göstermişti.

Ve sahipleri adına tekrardan grup yarışlara dair umutları arttırmıştı. 1987 yılının bitiminde iki yarışa (G2-Rare Perfume Stakes & G1-The Beldame Stakes) daha katılan Personal Ensign rakiplerinin önünde fotoyu geçmeyi başarmıştı.

3 yaşlı döneminin sonunda toplam 7 yarışta 7 galibiyete ulaşan Personal Ensign, 1988 yılında G1-Shuvee Handicap ile 4 yaşlı dönemine başlangıcı yapmış ve 1700 metrede 1:41.60’lık derecesiyle rakiplerine üstünlük sağlamıştı.

Ardından katıldığı 1800 metredeki G1-Hempstead Handicap’ta en yakın rakibine 7 boy fark atarak kazanmıştı. Sonrasında katıldığı G2-Molly Pitcher Handicap’ı da kazanan kısrak, ardından girdiği G1-Whitney Handicap’da G1-Breeders’ Cup Sprint galibi Gulch’u mağlup etmeyi başarmıştı.
Eylül ayına gelindiğinde Personal Ensign 10’da 10 yapmış, geçilmezlik ünvanını koruyarak 11.yarışı olan G1-Maskette Stakes’e katılmıştı. Bu yarıştaki rakiplerinden en önemlisi hiç şüphesiz 1988 yılı Kentucky Derby galibi kır kısrak Winning Colors’tı. Yarışa beklendiği gibi hızlı başlayan Winning Colors hemen öne atılmış ve 5 boy farkla kaçmaya başlamıştı. Neredeyse her yarışa tereddütlü başlayan Personal Ensign ise başlarda gerilerde takip etmesine rağmen düzlüğe yakın Winning Colors’a yaklaşmış ve rakibinin 1 boy gerisinde son düzlüğü görmüştü.
Son 200 metreye kadar kafa kafaya mücadeleye giren iki isimden Personal Ensign son 50 metrede rakibini 1 boy ayırarak fotoya süzülmüştü. Ardından daha önce katıldığı G1-The Beldame Stakes’i kazanan Personal Ensign 12’de 12 yaparak belki de kendisi için sezonun ve kariyerinin en önemli koşusu G1-Breeders’ Cup Distaff’a katılmıştı. Amerikan yarışçılık tarihinin kabul edilen en çekişmeli yarışlarından birisi olacak; 5.’si koşulan 1988 Breeders’ Cup Distaff’a 9 at deklare olmuştu. Personal Ensign 2/5 oranıyla favori konumundayken, daha önce geçtiği şampiyon kısrak Winning Colors 3/1 oranına ve Goodbye Halo ise 5/1 oranına sahipti. Islak pistte 1600 metrede koşulan koşuya start verilir verilmez, beklendiği gibi Winning Colors hemen öne gelmiş numarayı alıp yarışa tempo vermeye başlamıştı.
Winning Colors 5 boy önde kaçarken Goodbye Halo ikinciliğe takılmış, her zamanki gibi Personal Ensign gerilerde yarışı takip etmişti. Son viraja doğru bu sıralama devam ederken; viraj üzerinde Goodbye Halo farkı 2 boya indirmiş, Personal Ensign ise 4.sırada düzlüğü görmüştü.
Son 200’e yaklaşırken Winning Colors liderliğini 2 boyla koruyor Goodbye Halo 2.likte, Personal Ensign ise dışarıdan kendini 3.lüğe atmıştı. Son 100 metrede Winning Colors hala liderliğini 1 buçuk 2 boy farkla sürdürürken dışarıdan hamle yapan Personal Ensign kuvvetli bir şekilde saldırmaya başlamıştı. Yarışın son metresine kadar hala önde olan Winning Colors’ı dışarıdan adeta uçarak gelen Personal Ensign tam aynanın önünde yakalayıp burun farkıyla geçmişti. Şampiyon geçilmemişti. Evet 13’te 13’ü Breeders’ Cup Distaff’la taçlandırmıştı.

Böylece yarış kariyerini noktalayan Personal Ensign için hara kariyeri başlamış oldu. Yarış hayatı gibi anneliği de başarılı olan Personal Ensign’in ilk yavrusu, yarış hayatında “G1” koşu galibiyeti elde eden Miner's Mark’tı.
İkinci yavrusu olan Our Emblem grup yarışlarda plase olmuş bir isimdi ve ayrıca Kentucky Derby galibi şampiyon War Emblem’e de babalık yapmıştı.
Üçüncü yavrusu Traditionally’de önceki kardeşleri gibi başarılı bir kariyer yapmış ve “G1” galibiyet kazanmıştı.
Hiç şüphesiz en başarılı yavrusu, bir dişi tay olan My Flag’dı. Easy Goer gibi büyük bir şampiyonunda babalık yaptığı kısrak tam dört “G1” yarışta ipi önde göğüslemeyi başarmıştı. Kazandığı yarışlardan en önemlisi ve en anlamlısı 1995 yılı Breeders’ Cup Juvenile Fillies’di.
Yarışı aynı annesinin 1988’de Distaff’ta kazandığı gibi harika bir sprintle son anda lehine çevirmişti. My Flag’de annesi gibi hara hayatında Storm Flag Flying gibi dört “G1” galibiyeti olan (bu grup yarışlar içinde 2002-Breeders’ Cup Juvenile Fillies’i kazanmıştır) ve aynı zamanda o yıl Eclipse ödüllerinde yılın en iyi 2 yaşlı dişi tayı seçilmiş bir isime annelik yapmıştır.
Görüldüğü gibi 3 jenerasyonda birden Breeders’ Cup koşularında galip veren Personal Ensign’in bu başarısını ne bir kısrak nede bir aygır tekrarlayabilmiştir. 2006 yılının ekim ayında, 22 yaşında Personal Ensign emekliliğini geçirmek üzere Claiborne Harasına gönderilmiş ve yaşamını yitireceği 8 nisan 2010’a kadar burada kalmıştır.
Personal Ensign 1993 yılında Amerikan tarihinde nadir şampiyonlara verilen National Museum of Racing and Hall of Fame ünvanını almış ve Blood-Horse Magazine’in 20. yy. Amerika safkan şampiyonları top 100 sıralamasında 48. sırada yerini almıştır.


 

Yorumlar

İlgili içerik hakkında yorum girebilmeniz için üye girişi yapmanız gerekmektedir.

Üye girişi     Üye Ol

İlgili içerik için yorum bulunmamaktadır.