Yunus Emre AŞIK



Görüş 02 Ocak 2014 10:49

Bir Tutkudur Yavuzhan


Hep anlatırlar onu, her yarışta her mazide mutlak adı geçer her bir hikaye de. At yarışlarına Yavuzhan ile başlamış olmak bir marifettir, sanki özel bir maharettir onu tanımak.

Bu böyle bir ünlü ile aynı kare de bulunmak, ya da ona olan yakınlığını gösteriş unsuru olarak kullanmak gibidir. Eskiler anlatırken anılarını, yer eder birilerinin kalbine bir şekilde.
Bundan 6-7 sene kadar önce yarışlar ya da bahisler ile ilgilenmeye başlayan bir kişi bile, bir yavuzhan hikayesi paylaşır sohbetlerinde.
Kimisi yalan katar hikayesine, kimi duyduklarını, yaşamış olarak gösterir.
-Ben 8 yaşında yarışlar ile ilgilenmeye başladım, Yavuzhan’ı ordan hatırlıyorum cümlesi, en gerçek yalandır belki de.
Bu onun efsanesinin büyüklüğünü yaşatan ve ölümünün 14. Yılında bile özlemini taze tutan sevgidir..
Hakkında sayfalar dolusu yazılar yazmış olsam bile, anlatamamışımdır Yavuzhan sevgisini, sevgiliyi kıskandıracak bir aşk’tır bendeki.
15 yıldır duvardan inmeyen bir posterdir Yavuzhan, onlarca resimdir. Sırf üzerinde adı geçiyor diye atılmamış, eskimiş bir bültendir.
(02.01.2000) gidişinin üzerinden 14 yıl geçse de o hep vardır aslında;
Her büyük koşuda biz kez olsun adı geçer, mutlak imzası vardır altında, o yarışlar da sevilen at değil, yarışları sevdiren at’tır.
Mücadeleyi, hırsı, kazanma sevincini, kaybettiği anki üzüntüsünü sevenleri ile paylaşan, rakibine ‘’hadi pes etme, başarabilirsin biraz daha dayan’’ diyen, hep bir heyecan yaşatsa da foto önünde, ne yapıp ne edip burnunu, boynunu fotoya uzatmayı bilendir.
Bir kronometre alıp durdurmak istesek bir saliseyi, beceremezken… Bir iki saliselik farklar ile kazanılan yarışların sonucunu Yavuzhan gibi başka kim hesap edebilir ?
Gün gelir, yaşlanır, yorulur… Rakiplerinin benim dediği anda bile, çıka gelir ‘’ ben daha ölmedim’’ der.
Asla pes etme’nin en büyük temsilcisidir.
Ve bir gün gelir, ‘’Öldü’’ deseler bile… O aslında hiç ölmez.
O duvardan inmeyen bir posterdir, O albümlere sığmayan resimdir, o daha dün gibi yeni, asırlar geçmiş gibi iç yakan bir özlemdir.
Bir tutkudur YAVUZHAN, yaşayan bilir…

Aslında bu satırlar eskiden kaleme aldığım bir kaç paragraf idi, o zaman bunla ilgili bir çok yorum ve msj almıştım. Ve tekrar hatırlatanlar oldu. Bende ufak bir tarih güncellemesi ile tekrar paylaşıyorum.
Sevgiler, selamlar !


 

Yorumlar

İlgili içerik hakkında yorum girebilmeniz için üye girişi yapmanız gerekmektedir.

Üye girişi     Üye Ol

İlgili içerik için yorum bulunmamaktadır.